Voor alle bezoekers zal de ontdekking van dit pure meesterwerk van de boeddhistische kunst een uitzonderlijk moment zijn. Het gaat hier niet alleen om cijfers, hoe verbluffend ook: 251 grotten en 51000 beelden. De snelheid van de werken (een 60-tal jaar), de afkomst van de ambachtslieden en de persoonlijkheid van de opdrachtgevers verklaren dit mirakel.
Net voor je aan de grotten aankomt, wandel je langs de mijnen van Jinhua. De vervuiling door de ontginning ervan heeft vroeger de beeldhouwwerken aanzienlijk beschadigd. Gelukkig rijden de vrachtwagens met steenkool vandaag niet meer langs hier.
Bekijk goed de ligging van de site, voor je binnengaat. Deze site meekt sinds 2001 deel uit van het erfgoed van de mensheid en ligt op een berghelling in oost-westelijke richting, loodrecht op de toegangsweg. de 21 belangrijkste grotten zijn van rechts naar links genummerd. Dit houdt geen rekening met de chronologie van de werken, die vermoedelijk van het jaar 460 tot het jaar 525 duurden. De grotten 5 en 6 recht voor je, beschermd door houten paviljoenen, worden beschouwd al meesterwerken van de Yungang. Waarom schuiven we niet gewoon rechts aan? Daar, uitgehouwen in een zeer geërodeerde bergflank, ligt grot 3, de grootste van de site. Deze zou een uitzondering zijn omdat de grot zou dateren uit de tijd van de Suidynastie (581-618). Hier kun je 3 onafgewerkte en sobere standbeelden bewonderen.
Aan de achterzijde van deze 2 standbeelden, die naar elkaar toegekeerd staan, zit een boeddha in meditatiehouding. Dit beeld achteraan grot 5 is door zijn omvang ongetwijfeld het meest indrukwekkende van Yungang. Tweelinggrot 6 wordt eerder gekenmerkt door waanzin dan door meditatief geloof. De 4 wanden van de centrale zuil zijn volledig bewerkt met bas-reliëfs en zitten vol nissen. Overblijfselen van schilderingen, 15m hoogte, het is bijna beangstigend, zo indrukwekkend is het. Net als bij de andere koppels 7-8 en 9-10, van de groep die Wuhua heet, is het ook hier waarschijnlijk de bedoeling het koppel keizer-keizerin te eren. Een veelhoekig, uitgehouwen voorvertrek gaat aan de hoofdzaal vooraf. Hier staat vaak een centrale zuil, een soort boeddhistisch grafmonument van de holbewoners waarrond de gelovigen moesten stappen. Vanaf koppel 9-10 zijn er geen beschermde paviljoenen meer buiten. De stenen zuilen in de voorvertrekken zijn al van buiten te zien. Als je een beetje naar achteren stapt, kun je misschien in de openingen boven de majestueuze gezichten van de boeddha's zien. De Indiase invloed is overduidelijk.
De Tanyangroep bestaat uit grotten 16 tot 20 en draagt de naam van de boeddhistische monnik die de keizer zo ver kreeg, opdracht te geven voor deze werken. Alles draait rond indrukwekkende maar vrij sobere trilogieën van de boeddha's van het verleden, het heden en de toekomst, nog steeds met het uiterlijk van de eerste Weikeizers. Hier geen overvloedige motieven of nissen. Ook geen kleuren hoewel ze vroeger, zoals op onze kathedralen van weleer, wel gebruikt werden. Let op de rijen gaten die in de stenen gebeiteld zijn. Die zouden met kleine piketten aangebracht zijn, zodat later aan de muur een plantaardig wandtapijt opgehangen kon worden dat beschilderd werd. Want hoewel deze rotsen gemakkelijk te bewerken zijn, is het heel moeilijk om ze te beschilderen.
De buitenste wand van grot 20 is ingestort zodat de boeddha in de nis aan de buitenlucht blootgesteld wordt, waardoor deze een van de symbolen van de Yungang geworden is. Ga zeker eens binnen in grot 18, waar je op de zijwanden beeldhouwwerken ziet, die ooit bij de mooiste en meest 'Indiase' van de site hoorden. Van grot 21 tot grot 45 geen esplanade meer maar veeleer een wandelpad dat langs de bergwand verdwijnt. De holen worden kleiner, uiteindelijk zijn ze niet meer dan kleine uithollingen.